Tasarım: Lumen Bigott

Sevgili dostumuz Aydan Çelik’in çizgileriyle hayat verdiği sevimli kardeşler Kirazcan ile Kirazım’ın eğlenceli ve heyecanlı maceraları resimli masal kitabı olarak h2o kitap tarafından yayımlanıyor. Dizinin, öyküsünü Yasemin Akbaş’ın kaleme aldığı “Kirazcan ile Kirazım Karakurtçuklara Karşı” adlı ilk kitabının Ekim 2011’de yayımlanmasının ardından bu haftada ikinci hikâye, “Kirazcan İle Kirazım Sihirli İksirin Peşinde” raflardaki yerini aldı. Sihirli İksirin Peşinde kitabının öyküsü yine çizer Aydan Çelik’e ait. Dostların çizgilerinden çıkan resimlemelerle miniklere hikayeler anlatmak çok keyifli olacak

Grafik tasarımcı Theresa Decker; CMYK, Lovely Package, Applied Arts ve designworklife gibi ünlü tasarım portallarında da yer alarak çalışmalarını sürdürmekte. Başarılı işleri arasından seçtiğim kurumsal kimlik tasarımı San Francisco, California’da düzenlenecek 2011 Dünya Barista Şampiyonası için tasarlanan bir tanıtım kampanyası. Diğer çalışmalarına da bir göz atmanızı öneririm.

Tipografik ambalaj tasarımıyla dikkat çeken natural su içersinde hiçbir katkı maddesi bulunmamakta ve kahve yapımı için doğal kafein içermekte. Ürünün tadını kestiremesem de tasarımı böyle bir ürünü Türkiye’deki market raflarında da görebilmek ümidiyle

Hep temiz koli kağıtlarına bayılmışımdır. Rengine, dokusuna, hacmine bakıp değerlendiririm bunları diyerek saklarım. Berni Valenta ise koli kağıtları üzerine grafitti illüstrasyonlar yaparak müthiş bir seri çıkarmış ortaya. Çokta güzel olmuş

1980-2010 yılları arası müzik endüstrisinin değişimini anlatan güzel bir bilgilendirme çalışması. (Alıntıdır)

———-

Mavi havuç gerçek olabilir mi?

Bana bir imkan verilse; 5 yaşındaki halimi ve o yaşta çevreyle olan algı düzeyimi yeniden deneyimleyebilmek isterdim. İç dünyamın kapılarını yeniden zorladığım şu günlerde; sizlere tasarım ve algıdan bahsetmek istiyorum. Farkında olmak ve farkındalık kazandırmak için.

Unutmadığım cümlelerden biridir; “İyi bir tasarımcı olmak için çocuk olmak gerek”. Dünyaya çocukların gözünden bakabilmek, onlar gibi düşünebilmek. Çocukların algı düzeyleri 6 yaşına kadar sonsuz ilişkilendirme ve benzetme sisteminde çalışıyor, onlar için her şey olabilir düzeyde. Mavi bir havucun gerçek olabileceği kadar mümkün ve sınırsız. Algı dünyasında yeni kapılar aralamak için bütün sınırlandırmalardan kurtulmak, var olmuş tüm senaryoları bir süreliğine de olsa devredışı bırakmak gerekiyor. İç dünyaya yolculuk algıyı disipline etmek serbest kalması için sürekli kulağına fısıldamak..

Bu bilinci kazandığım andan itibaren özel bir kreşte, bir grup çocukla yaratıcı çalışmalar gerçekleştirdim. Gözlemlerim etkileyiciydi. Yolcu uçağının kanatlarının çimlerle kaplı olması, insanların üzerinde yaşam ve eğlence alanlarının oluşturması ve daha neler neler. Çocukların ki gibi önümüzde var olan kullanım senaryosunu tamamen yok ettiğimizde algıdaki ışık patlaması bize yepyeni kapılar açacak ve o ışıklardan ayakları yere basan ama kesinlikle farklı olan bir sonuca ulaşabileceğiz.

Şimdi sürecin biraz daha ilerisine gitmek istiyorum. Elimizdeki kavramlar veya yaratmak istediğimiz duygular nasıl sembolik hale geliyor. Beynimizin içindeki birbirine sonsuz şekilde denk gelme ihtimali olan yumak diye tabir ettiğim varlık, bir oyun, belki de bir mucize, çizgiler, yüzeyler, köşe, kenar, doku, renk, oran, ritm, vurgu, hareket.

Yakaladığımız kavramlar ortaya çıkarmak istediğimiz duygulara vermek istediğimiz mesajlara göre beynin üst üste getirdiği çizgiler bütünü. Her seferinde yeni bir yol yeni bir şekil. Deneyim, gözlemlerimiz sonucu her duyguya kodlanmış çizgiler, bir daha ki sefere kullanmak için malzeme deposuna gönderiliyor. Bizimde iyi gözlem yapmak, doğru duygular için doğru çizgileri, renkleri, dokuları görmemiz gerekiyor. Bu anlattığımı basit bir grafiğe çevirirmek gerekirse ortaya aşağıdaki gibi bir şey çıkar.

Çizgilere, renklere, formlara, dokulara karşılık gelen duyguların olduğunun bilincinde olarak -ki araştırılması ve irdelenmesi gereken önemli bir konudur bu- bazı seçimler yapmalıyız. Çünkü hiç birşey rastlantı değildir. Kendimize ve çevremize daha dikkatli kulak verdiğimizde, algılarımız açıksa beynimiz doğru fotoğrafları yakalayacaktır. Algı yelpazemizi 360 derece açıp, etrafımıza çizilmiş sınırların dışına çıkmaktan korkmamak gerekiyor. Çünkü insanlar bilmediklerini yaşamayı alışkanlık etmeseler, mutlu olmaya ihtiyaçları olmazdı.

Emir Rıfat Işık

————-

Kolaj, serigrafi, fotoğraf, boya ve dijital teknikleri bir arada kullanarak el yapımı illüstrasyonlar oluşturan Martin O’Neill’in çeşitli çalışmaları bulunmakta. Ana üretim malzemesi kağıt olunca belli ki ciddi bir arşive sahip. Sitesine bakarken bir de bloguna göz atın derim.

www.lyonsa.com

Kiko-Kids, çocuklar için ahşap oyuncaklar konusunda uzmanlaşmış bir japon markası. Ashiato japon tarzı sandaletlerle minik ayakları ele veren, pati izlerinden oluşan bir konsept oluşturmuşlar. Meraklı maymun, gezgin sincap ve gizemli pandanın kumsal maceralarını izlemek çok eğlenceli olacak Keşke 37 numarası da olsaydı