———-

Mavi havuç gerçek olabilir mi?

Bana bir imkan verilse; 5 yaşındaki halimi ve o yaşta çevreyle olan algı düzeyimi yeniden deneyimleyebilmek isterdim. İç dünyamın kapılarını yeniden zorladığım şu günlerde; sizlere tasarım ve algıdan bahsetmek istiyorum. Farkında olmak ve farkındalık kazandırmak için.

Unutmadığım cümlelerden biridir; “İyi bir tasarımcı olmak için çocuk olmak gerek”. Dünyaya çocukların gözünden bakabilmek, onlar gibi düşünebilmek. Çocukların algı düzeyleri 6 yaşına kadar sonsuz ilişkilendirme ve benzetme sisteminde çalışıyor, onlar için her şey olabilir düzeyde. Mavi bir havucun gerçek olabileceği kadar mümkün ve sınırsız. Algı dünyasında yeni kapılar aralamak için bütün sınırlandırmalardan kurtulmak, var olmuş tüm senaryoları bir süreliğine de olsa devredışı bırakmak gerekiyor. İç dünyaya yolculuk algıyı disipline etmek serbest kalması için sürekli kulağına fısıldamak..

Bu bilinci kazandığım andan itibaren özel bir kreşte, bir grup çocukla yaratıcı çalışmalar gerçekleştirdim. Gözlemlerim etkileyiciydi. Yolcu uçağının kanatlarının çimlerle kaplı olması, insanların üzerinde yaşam ve eğlence alanlarının oluşturması ve daha neler neler. Çocukların ki gibi önümüzde var olan kullanım senaryosunu tamamen yok ettiğimizde algıdaki ışık patlaması bize yepyeni kapılar açacak ve o ışıklardan ayakları yere basan ama kesinlikle farklı olan bir sonuca ulaşabileceğiz.

Şimdi sürecin biraz daha ilerisine gitmek istiyorum. Elimizdeki kavramlar veya yaratmak istediğimiz duygular nasıl sembolik hale geliyor. Beynimizin içindeki birbirine sonsuz şekilde denk gelme ihtimali olan yumak diye tabir ettiğim varlık, bir oyun, belki de bir mucize, çizgiler, yüzeyler, köşe, kenar, doku, renk, oran, ritm, vurgu, hareket.

Yakaladığımız kavramlar ortaya çıkarmak istediğimiz duygulara vermek istediğimiz mesajlara göre beynin üst üste getirdiği çizgiler bütünü. Her seferinde yeni bir yol yeni bir şekil. Deneyim, gözlemlerimiz sonucu her duyguya kodlanmış çizgiler, bir daha ki sefere kullanmak için malzeme deposuna gönderiliyor. Bizimde iyi gözlem yapmak, doğru duygular için doğru çizgileri, renkleri, dokuları görmemiz gerekiyor. Bu anlattığımı basit bir grafiğe çevirirmek gerekirse ortaya aşağıdaki gibi bir şey çıkar.

Çizgilere, renklere, formlara, dokulara karşılık gelen duyguların olduğunun bilincinde olarak -ki araştırılması ve irdelenmesi gereken önemli bir konudur bu- bazı seçimler yapmalıyız. Çünkü hiç birşey rastlantı değildir. Kendimize ve çevremize daha dikkatli kulak verdiğimizde, algılarımız açıksa beynimiz doğru fotoğrafları yakalayacaktır. Algı yelpazemizi 360 derece açıp, etrafımıza çizilmiş sınırların dışına çıkmaktan korkmamak gerekiyor. Çünkü insanlar bilmediklerini yaşamayı alışkanlık etmeseler, mutlu olmaya ihtiyaçları olmazdı.

Emir Rıfat Işık

————-

Chicago Press için kitap kapağı tasarımları yapan Isaac Tobin, çalışmalarında minimalizmi korurken çarpıcı ve sofistike tasarımlar ortaya koymakta. Sayfa düzeni (lay-out) çalışmalarındaki titizlik, kitap kapakları kadar dikkat çekmekte.

Tasarımı “Studio 3”e ait olan, tipografinin temel kurallarını eğlenceli bir dille anlatan müthiş bir kitap: hyperactivitypography

Web ortamında, hergün birinden birine mutlaka tıkladığımız sitelerle, 1940′ların retrosu birleşince mükemmel bir çalışma ortaya çıkmış. Tasarımların sahibi; grafik tasarımcı ve illüstratör Stéphane Massad Bidal. Tasarımcı, bu çalışmalarıyla, Mayıs 2009′da sunmuş olduğu Retrofuturs Quotes serisini de tamamlamış oldu. Devamını buradan ve buradan takip edebilirsiniz.